فلزات فوق‌العاده این استارتاپ به‌زودی در پهپادهای نظامی، ساعت‌های لوکس و چاقوهای آشپزی خواهند بود

روش آلیاژسازی انسان‌ها امروزه اساساً همان چیزی است که در عصر برنز بود: چند فلز مختلف را در یک ظرف ذوب کن و آن‌ها را با هم مخلوط کن تا فلز جدید و بهتری به وجود بیاید.

یک استارتاپ در مراحل اولیه به نام Foundation Alloy تکنیک جدیدی برای آلیاژسازی توسعه داده که به جای ذوب کردن، مواد را می‌کوبد.

جیک گوگلین، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل این شرکت، به TechCrunch گفت: «ما در واقع ذرات پودر فلزی را به هم می‌کوبیم، نه اینکه آن‌ها را ذوب کنیم. ما می‌توانیم خواصی ایجاد کنیم که دیگران از عهده‌اش برنمی‌آیند.»

تاکنون این استارتاپ فلزات سفارشی خود را به صورت دسته‌های کوچک می‌فروشد، اما گوگلین گفت که شرکتش «نه به خاطر کمبود مشتری، بلکه به خاطر ظرفیت تولید محدود است.»

با توجه به صنایعی که Foundation Alloy در آن‌ها فعال است، به نظر می‌رسد همه خواهان فلزات بهتر یا کاملاً جدید هستند. گوگلین گفت که این استارتاپ در حال اجرای پروژه‌های آزمایشی با شرکت‌هایی در صنایع خودروسازی، هوافضا، نیمه‌هادی و دفاعی است، و همچنین با شرکت‌هایی که چاقوهای آشپزی و ساعت‌های لوکس تولید می‌کنند.

او افزود: «ما می‌توانیم پول و ضایعات زیادی را برای آن‌ها صرفه‌جویی کنیم.»

برای افزایش تولید به چند تن در هفته تا سال ۲۰۲۷، Foundation Alloy یک دور سرمایه‌گذاری سری A به مبلغ ۲۲ میلیون دلار جذب کرده که به رهبری Voyager Ventures انجام شده است. همچنین Trust Ventures، Yamaha Motors، America’s Frontier Fund، Overlap Holdings، Material Impact، Engine Ventures، El Cap و Kanematsu Corporation ، که فلزات این استارتاپ را در ژاپن و جنوب‌شرق آسیا توزیع خواهد کرد.

فناوری Foundation Alloy از تحقیقات علمی ۲۰ ساله سر برآورده است. تیم روپرت و کریس شو تلاش‌هایی را برای درک رفتار فلزات در مقیاس نانومتر رهبری کردند که پایه فناوری این شرکت را تشکیل می‌دهد. شو با تأسیس Desktop Metal و Xtalic سابقه‌ای درخشان در دنیای استارتاپ دارد.

در حالی که تقریباً تمام آلیاژهای مورد استفاده تجاری امروز از طریق ذوب فلزات مختلف ساخته می‌شوند، Foundation Alloy از نوع خاصی از آسیاب استفاده می‌کند که پودرهای فلزی مختلف را بارها به هم می‌کوبد تا به یک فلز جدید تبدیل شوند. با کنار گذاشتن فرآیند ذوب، گوگلین می‌گوید این فرآیند حالت جامد حدود یک مرتبه بزرگی انرژی کمتری مصرف می‌کند.

هدف هر فرآیند آلیاژسازی ایجاد یک ساختار بلوری در مقیاس مولکولی است که دو یا چند عنصر فلزی را با هم ترکیب می‌کند. یک آلیاژ ایده‌آل کاملاً یکنواخت خواهد بود، یعنی هر الگوی بلوری به طور یکسان در تمام ماده تکرار می‌شود.

آلیاژسازی سنتی تا حدی این هدف را برآورده می‌کند، اما کامل نیست و حفره‌هایی باقی می‌گذارد که می‌توانند عملکرد آلیاژ را کاهش دهند و آن را شکننده‌تر یا در برابر گرما آسیب‌پذیرتر کنند. روش سنتی همچنین برای فلزاتی با نقاط ذوب بسیار متفاوت کارایی ندارد، به این معنا که دسته‌های کاملی از آلیاژهای فلزی با خواص بالقوه مفید وجود داشته‌اند که تاکنون امکان ساخت آن‌ها وجود نداشته است.

فرآیند آلیاژسازی حالت جامد به Foundation Alloy امکان می‌دهد موادی بسازد که برخی مصالحه‌های دیرینه را حل کنند. به طور سنتی، فلزات برای تحمل گرما یا تنش مکانیکی طراحی می‌شوند، زیرا تلاش برای هر دو معمولاً به فلزی منجر می‌شود که در هیچ‌کدام عملکرد خوبی ندارد. فلزات مورد استفاده در کوره‌ها معمولاً شکننده هستند، در حالی که فلزات مستحکم‌تر مورد استفاده در ابزارآلات ، مثل قطعات خودرو در معرض گرما زودتر تخریب می‌شوند.

اما Foundation Alloy توانسته این مشکل را حل کند و فلزاتی بسازد که هم در برابر گرما و هم در برابر فشار مکانیکی مقاوم هستند. برخی از اولین محصولات این شرکت قطعات ابزار تولیدی برای خودروسازان و همچنین شرکت‌های هوافضا و دفاعی بوده است. در حوزه دفاع، یکی از بازارهای اولیه قطعات پهپادها است که برخی از زنجیره‌های تأمین آن‌ها اصلاً برای جنگنده‌های F-35 طراحی شده بودند.

گوگلین گفت: «آن‌ها به ساخت ۱۰۰ قطعه بی‌نقص در سال فکر می‌کنند»، در حالی که پهپادها به چیزی شبیه ۱۰,۰۰۰ قطعه در ماه نیاز دارند.

گوگلین آلیاژسازی را به آشپزی تشبیه می‌کند. دو آشپز مختلف ممکن است از همان مواد اولیه استفاده کنند اما غذاهایی با طعم متفاوت تولید کنند، بهتر یا بدتر، اگر مراحل یکسانی را طی نکنند.

او گفت: «کیفیت یک غذا فقط به مواد اولیه بستگی ندارد، بلکه به نحوه پختن آن بستگی دارد. ما روش جدیدی برای پختن داریم.»